Givenchy's artistiek directeur Clare Waight Keller is de trends op het gebied van sneakers beu. Voor haar eerste zelfstandige herenshow werkte ze samen met het traditionele Japanse sportkledingmerk Onitsuka Tiger aan een verrassende, uitgeklede monochrome sneaker die vandaag wordt gelanceerd in een gelimiteerde oplage van slechts 2.000 paar wereldwijd.
"Ik wil prestatie. Als je een sneaker maakt, maak er dan een échte sneaker van", vertelt ze Highsnobiety na de show hoog op het dakterras van de weelderige Villa Palmieri in Florence. "Ik verzamel de schoenen al jaren en ik ben een enorme fan. Elke keer als ik naar Japan ga, koop ik er een paar."
De Britse ontwerpster – die in 2017 de eerste vrouwelijke chef in de geschiedenis van Givenchy werd – houdt zoveel van het merk dat ze al bezig is met het model voor volgend seizoen, vertelt ze exclusief aan Highsnobiety. "Dat wordt een echte performance-sneaker voor de [Olympische Spelen van 2020 in Tokio]. Het moet iets zijn dat echt ontbreekt, dat is mijn echte drijfveer en passie."
Waight Keller heeft voldoende ruimte om te experimenteren met streetwear bij Givenchy. Haar voorganger Riccardo Tisci was een pionier in het samenvoegen van de twee, voorheen zo verschillende, werelden van traditionele luxe mode en streetwear. Maar pakken en kleermakerswerk zijn de laatste seizoenen weer op de catwalks verschenen, wat ontwerpers uitdaagt om creatief te zijn in het relevant maken van formele kleding voor de streetwear-dragende nieuwe luxe consument.
In dat opzicht slaagde Waight Keller. Haar ervaring bij Calvin Klein en Ralph Lauren in haar vroege twintigerjaren hielp zeker mee.
Er waren stijlelementen die de eerder genoemde dichotomie tussen de esthetiek van de oude en nieuwe wereld toonden, variërend van drie-knoops en dubbelknoops maatwerk in poederblauw, bordeauxrood en damastroos, gedragen onder oversized, technische anoraks en gecombineerd met sneakers, en wijde krijtstreepoverhemden ingestopt in ketting-versierde, wijde '90s cargobroeken, tot rijke Italiaanse jacquard overjassen – geïnspireerd op de opvoeding van oprichter Hubert de Givenchy rond de wandtapijten van "La Manufacture des Gobelins" – gedragen over neonkleurige, strakke fietstops à la het Berlijnse label GmbH.
Het contrast liep door de hele collectie heen. Soulwax' industriële remix van LCD Soundsystem's "Get Innocuous!", die door de speakers op het Florentijnse heuvellandgoed knalde, bewees het punt, evenals de gastenlijst variërend van Sidney Toledano – voorzitter en CEO van LVMH Fashion Group, Givenchy's moedermaatschappij – en de iconische Franse redactrice Carine Roitfeld tot de Amerikaanse footballspeler Victor Cruz en de Japanse comédienne Naomi Watanabe. Nieuw ontmoet oud in fysieke vorm.
Alles kwam neer op rebellie tegen het establishment. Maar niet punkrock en vroege hiphopcultuur, zoals overmatig is gerefereerd door talloze luxemerken die "authentiek streetwear willen adopteren". In plaats daarvan keek Waight Keller naar hoe Azië – de thuisbasis van de grootste "nieuwe luxe" demografie – over-the-top kleding omarmt als een manier om in opstand te komen tegen een oudere generatie, legt ze uit.
"Het is bijna provocerend zoals Engeland in de jaren 80. Ze herinterpreteren rebellie op hun eigen manier," zegt ze over de Koreaanse jeugdcultuur in het bijzonder, waar tatoeages, piercings en wild haar over het algemeen taboe blijven. "Maar er is daar iets stoerder, bijna gothic-achtig, niet alleen in de mode, maar ook in de muziekscene. Toen wilde ik daar ook wat Franse roots inbrengen, het gaat om de botsing."
Rebellie kwam in de vorm van de vele vrouwelijke modellen die mannenkleding droegen en de opvallende casting van androgyne modellen. Afgezien van de te commercieel gemarketiseerde accessoires, die misplaatst aanvoelden en bewaard hadden kunnen worden voor capsulecollecties en winkelvloeren, slaagde het merk erin de boodschap over te brengen.
Als Keller op deze weg blijft, heeft ze een grote kans om de richting van de moderne herenmode voor de volgende generatie te bepalen.
